Ξέπλεναν “μαύρο” χρήμα μέσω λογαριασμών κοινής ωφέλειας -Το «κόλπο» με τις επιστροφές χρημάτων

Μια νέα μέθοδο νομιμοποίησης παράνομων εσόδων, με τη χρήση εταιρειών κοινής ωφέλειας ως ενδιάμεσων κρίκων, εντόπισε η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες.

Η Αρχή, υπό τον πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπο Βουρλιώτη, μετά την ανάλυση δεδομένων και οικονομικών συναλλαγών, διαπίστωσε μια πρακτική κατά την οποία φυσικά πρόσωπα εμφανίζονται να χρησιμοποιούν εταιρείες παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, όπως η ΔΕΗ, προκειμένου παράνομα κεφάλαια να καταλήγουν στο τραπεζικό σύστημα με τη μορφή νόμιμων επιστροφών χρημάτων.

Η πρακτική βασίζεται σε μια φαινομενικά συνηθισμένη συναλλαγή: την εξόφληση λογαριασμών ηλεκτρικής ενέργειας ή άλλων υπηρεσιών. Στην πραγματικότητα, όμως, τα ποσά που καταβάλλονται είναι πολλαπλάσια των πραγματικών οφειλών και δεν δικαιολογούνται ούτε από την κατανάλωση ούτε από την οικονομική εικόνα των συγκεκριμένων προσώπων.

Οι υπέρογκες πληρωμές και το «λάθος»

Σύμφωνα με τα ευρήματα της Αρχής, πρόσωπα που φέρονται να αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην απευθείας διοχέτευση μεγάλων ποσών στο τραπεζικό σύστημα, λόγω των ελέγχων για την προέλευση των χρημάτων, καταβάλλουν ασυνήθιστα υψηλά ποσά σε εταιρείες κοινής ωφέλειας.

Μετά την πληρωμή, δημιουργείται ένα σημαντικό πιστωτικό υπόλοιπο στον λογαριασμό του πελάτη. Στη συνέχεια, ο ίδιος εμφανίζεται να ζητά την επιστροφή της διαφοράς, επικαλούμενος, για παράδειγμα, ότι κατέβαλε εκ παραδρομής μεγαλύτερο ποσό από αυτό που όφειλε.

Η εταιρεία κοινής ωφέλειας, η οποία σύμφωνα με την Αρχή δεν γνωρίζει την πραγματική προέλευση των χρημάτων, προχωρά στην επιστροφή του ποσού. Τα χρήματα καταλήγουν πλέον σε τραπεζικό λογαριασμό του φυσικού προσώπου ως «refund» ή επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού.

Με αυτόν τον τρόπο, η αρχική διαδρομή των χρημάτων μεταβάλλεται: κεφάλαια αμφισβητούμενης ή παράνομης προέλευσης εμφανίζονται πλέον να προέρχονται από μια απολύτως νόμιμη εμπορική συναλλαγή με εταιρεία κοινής ωφέλειας.

Από ξένες κάρτες σε ελληνικούς λογαριασμούς

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει, σύμφωνα με την Αρχή, η διαδρομή των χρημάτων.

Σε αρκετές από τις περιπτώσεις που αναλύθηκαν, οι υπέρογκες πληρωμές προς τους παρόχους πραγματοποιήθηκαν μέσω καρτών ή άλλων χρηματοοικονομικών μέσων που τηρούνταν σε ιδρύματα εκτός Ελλάδας.

Στη συνέχεια, τα μεγάλα πιστωτικά υπόλοιπα που δημιουργούνταν στους λογαριασμούς των πελατών στις εταιρείες κοινής ωφέλειας μεταφέρονταν, κατόπιν αιτήματός τους, σε τραπεζικούς λογαριασμούς.

Το στοιχείο που προκαλεί ιδιαίτερο προβληματισμό στις ελεγκτικές αρχές είναι ότι οι λογαριασμοί που δέχονταν τις επιστροφές βρίσκονταν, στις περισσότερες περιπτώσεις, σε ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και ήταν διαφορετικοί από εκείνους μέσω των οποίων είχαν αρχικά πραγματοποιηθεί οι πληρωμές προς τους παρόχους.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, οι ίδιοι τραπεζικοί λογαριασμοί εμφανίζονταν να λαμβάνουν επιστροφές από περισσότερους του ενός παρόχους κοινής ωφέλειας.

Πολλά ακίνητα και πολλοί πάροχοι

Η μεθοδολογία που εντόπισε η Αρχή δεν περιορίζεται σε μία μόνο σύμβαση ή σε έναν πάροχο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, φυσικά πρόσωπα που εμφανίζονται να κατοικούν στην Ελλάδα συνάπτουν συμβάσεις με εταιρείες κοινής ωφέλειας, έχοντας δικαιώματα επί ακινήτων είτε ως ιδιοκτήτες είτε ως μισθωτές.

Σε αρκετές περιπτώσεις, τα ίδια πρόσωπα εμφανίζονται να έχουν ταυτόχρονα συμβάσεις με διαφορετικούς παρόχους και για περισσότερα ακίνητα. Η πολλαπλότητα των συμβάσεων, σε συνδυασμό με τις επαναλαμβανόμενες υπέρογκες καταβολές, αποτελεί ένα από τα στοιχεία που κίνησαν το ενδιαφέρον των ελεγκτικών μηχανισμών.

Κοινό χαρακτηριστικό είναι η αναντιστοιχία μεταξύ των ποσών που καταβάλλονται και των πραγματικών οφειλών ή της προηγούμενης κατανάλωσης.

Τα «πιστωτικά υπόλοιπα» που επιστρέφουν ως νόμιμο χρήμα

Το κρίσιμο στάδιο της πρακτικής είναι η δημιουργία μεγάλων πιστωτικών υπολοίπων στους λογαριασμούς των πελατών.

Αφού συγκεντρωθούν τα ποσά, ο συμβαλλόμενος ζητά την επιστροφή τους. Η επιστροφή αυτή πραγματοποιείται από την εταιρεία κοινής ωφέλειας προς τραπεζικό λογαριασμό που υποδεικνύει ο ίδιος.

Έτσι, το χρηματικό ποσό που αρχικά είχε διοχετευθεί στον πάροχο εμφανίζεται πλέον στο τραπεζικό σύστημα με διαφορετική αιτιολογία και με προέλευση που συνδέεται με μια νόμιμη επιχειρηματική συναλλαγή.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι επιστροφές κατευθύνονταν ακόμη και σε τραπεζικούς λογαριασμούς του εξωτερικού.

Στο μικροσκόπιο η οικονομική εικόνα των εμπλεκομένων

Καθοριστικό στοιχείο για την αξιολόγηση των συγκεκριμένων συναλλαγών αποτελεί, σύμφωνα με την Αρχή, η οικονομική και φορολογική εικόνα των προσώπων που τις πραγματοποιούν.

Τα κεφάλαια που πιστώνονται στους τραπεζικούς λογαριασμούς εμφανίζονται σε αρκετές περιπτώσεις να μην μπορούν να δικαιολογηθούν από τα δηλωθέντα εισοδήματα, την περιουσιακή κατάσταση ή τη γενικότερη οικονομική δραστηριότητα των εμπλεκομένων.

Η αναντιστοιχία αυτή, σε συνδυασμό με το ύψος, την επαναληπτικότητα και τη διαδρομή των συναλλαγών, αποτελεί βασικό παράγοντα για τον χαρακτηρισμό τους ως ύποπτων.

[Σύνταξη – επιμέλεια: Αλίκη Οικονόμου]

# ΝΕΑ

• Κάνε like στη σελίδα  neaait.gr στο Facebook για να είσαι ενημερωμένος για ΟΛΑ!