Τι έκανες 4 χρόνια Δήμαρχε;

Περιμένουμε πολλά από τις κυβερνήσεις μας. Σχεδόν, τα περιμένουμε όλα από αυτές. Και αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος που κάνουμε οι πολίτες σε αυτή την χώρα. Επειδή έτσι ακριβώς μας έχουν διαπαιδαγωγήσει οι εξουσίες μας. Με μια νοοτροπία που φθάνει ως το να ζητάμε ραντεβού από υπουργό, για να λυθεί το πρόβλημα με τις χαλασμένες κούνιες σε παιδική χαρά. Και όμως. Για την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής έπρεπε, πρέπει, να ζητάμε περισσότερα από τους τοπικούς μας άρχοντες, που δεν τους εκλέγουμε μόνο για να …μαζεύουν τα σκουπίδια ή να εκδίδουν πιστοποιητικά οικογενειακής κατάστασης.

Γράφει ο Γιώργης Μασσαβέτας (Μαξίμου, ενταύθα – Καλημέρα κ. Πρόεδρε) 

Χάζευα την εικόνα, μιας ακόμη καινοτομίας, από την δημοτική αρχή των Τρικάλων. Ξαπλώστρες στις όχθες του ποταμού Ληθαίου. Όχι βεβαίως για κολυμβητές, αλλά για όσους θέλουν να χαλαρώσουν για κάποια ώρα. Να κάνουν ηλιοθεραπεία, ή να διαβάσουν ένα βιβλίο σε ειδυλλιακό περιβάλλον. Και θυμήθηκα ότι πριν ένα χρόνο, ο βρετανικός «Guardian», φιλοξενούσε ένα άρθρο ύμνο στην πόλη των Τρικάλων και την δημοτική της αρχή.  Χαρακτηρίζοντας την όχι απλώς την πιο εξελιγμένη «έξυπνη πόλη» της Ελλάδος, αλλά και μια από τις περισσότερος προηγμένες, τεχνολογικώς, σε όλη την Ευρώπη.

Προσωπικώς έχω πολλά χρόνια να επισκεφθώ τα Τρίκαλα. Αλλά η κόρη μου, που τα επισκέφθηκε τρεις φορές τα τελευταία χρόνια, έχει μείνει έκθαμβη, από τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί αυτή η πόλη. Το επίπεδο ποιότητας ζωής. Από την φροντίδα για το περιβάλλον ως, ως τις αστικές συγκοινωνίες (όπου έχει τεθεί σε δοκιμαστική λειτουργιά και το πρώτο λεωφορείο χωρίς οδηγό). Και γενικώς την άψογη λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών.

Όλα αυτά ωραία και καλά και …Τρίκαλα. Αλλά δεν είναι ο κανόνας στην λειτουργία της τοπικής μας αυτοδιοίκησης. Όπως δεν είναι κανόνας αυτό που γίνεται στην Ήπειρο με την αξιοποίηση των στερεών απορριμμάτων και στα Γιάννενα με την πρωτογενή διαλογή των ανακυκλώσιμων υλικών. Ούτε στο Μαρούσι με την μονάδα ανακύκλωσης που άφησε πίσω του ο Πατούλης. Ούτε στην Ανάβρα Μαγνησίας, το χωριό με την εκπληκτική ανάπτυξη, που όμως «πνίγηκε» όταν καταργήθηκε ως δήμος και εντάχθηκε στον Αλμυρό.

Αν θέλουμε πραγματικώς βελτίωση της καθημερινότητας μας πρέπει να γίνουμε απαιτητικότεροι και αυστηρότεροι στην κρίση μας απέναντι στους δημάρχους και τους περιφερειάρχες μας. Να αξιώνουμε κάτι περισσότερο από χαζοχαρούμενες «πολιτιστικές εκδηλώσεις».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *