«Το Ματωμένο Αγρίνιο» (2006–2026): 20 χρόνια εγκλημάτων που συγκλόνισαν την περιοχή

Γράφει ο δημοσιογράφος Βασίλης Πανόπουλος

Το Αγρίνιο δεν είναι μια απρόσωπη μητρόπολη. Είναι μια πόλη περίπου 88.000 κατοίκων, όπου οι άνθρωποι γνωρίζονται, οι δρόμοι έχουν μνήμη και οι ιστορίες περνούν από στόμα σε στόμα. Κι όμως, μέσα σε αυτό το σχετικά μικρό κοινωνικό σώμα, επί δύο δεκαετίες επαναλαμβάνεται ένα σκοτεινό μοτίβο:

Το 2006, μια μαζική δολοφονία συγκλονίζει όλη τη χώρα. Πέντε νέοι άνδρες χάνουν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια κυνηγιού, από πατέρα και γιο που ισχυρίζονταν πως οι νεκροί είχαν πατήσει σε ιδιοκτησία τους. Το έγκλημα αυτό έδειξε με τραγικό τρόπο πόσο εύκολα μια φαινομενικά ασήμαντη αφορμή μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη βία.

Έξι χρόνια αργότερα, το 2012, η βία εκδηλώνεται εκ νέου με τραγικές συνέπειες. Αφορμή αποτέλεσε μια διαμάχη που ξεκίνησε από μια καμινάδα, Το περιστατικό είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο δυο ανθρώπων ενός ζευγαριού που άφησε πίσω του ένα ανήλικο παιδί, θύμα μιας αντιπαράθεσης που ξέφυγε ανεξέλεγκτα.

Το 2013, η τραγωδία παίρνει ακόμα πιο προσωπικό χαρακτήρα. Ένας 17χρονος μαθητής σκοτώνει τη μητέρα του μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, εξαιτίας μιας φαινομενικά μικρής παρατήρησης για την ένταση της τηλεόρασης. Η υπόθεση αναδεικνύει τον κίνδυνο της συσσωρευμένης οικογενειακής έντασης και την ανάγκη για έγκαιρη παρέμβαση από το σχολείο και την κοινωνία.

Το 2016, η ίδια τραγική ιστορία επαναλαμβάνεται. Ένας 22χρονος σκοτώνει τη μητέρα του και τραυματίζει τον ανήλικο αδελφό του. Αυτό το μοτίβο δείχνει πώς η βία μπορεί να αναπαράγεται όταν οι δομές ψυχικής υγείας και η κοινωνική υποστήριξη είναι ανεπαρκείς.

Το 2021, η ενδοοικογενειακή βία φτάνει σε νέα κορύφωση. Ένας 33χρονος σκοτώνει τη μητέρα του και τραυματίζει σοβαρά τη γιαγιά του. Η βία πλέον  δεν περιορίζεται από τους δεσμούς αίματος βάζοντας ηθικούς φραγμούς– η οργή και η συσσωρευμένη ένταση εκρήγνυνται με φρικτό τρόπο.

Το 2024, η βία μετατοπίζεται και στον δημόσιο χώρο. Ένας 41χρονος, μαζί με άλλους άγνωστους δράστες, επιτίθεται σε έναν 54χρονο στο κέντρο της πόλης, με αποτέλεσμα τον θάνατό του λίγες μέρες αργότερα.

Την ίδια χρονιά, μια 43χρονη μητέρα τριών παιδιών δολοφονείται από τον πρώην σύντροφό της, σε ένα ακόμη τραγικό περιστατικό έμφυλης βίας.

Και φτάνουμε στο 2026, όπου η δολοφονία του προέδρου τοπικής κοινότητας από ένα άτομο με προσωπικές διαφορές, αναδεικνύει πώς οι χρόνιες αντιπαραθέσεις μπορούν να καταλήξουν σε ακραία, θανατηφόρα βία. Και φυσικά υπάρχουν και άλλες υποθέσεις. Αυτά τα γεγονότα όμως δεν είναι απλές στατιστικές. Σε μια πόλη περίπου 90.000 κατοίκων, το επαναλαμβανόμενο μοτίβο της βίας δείχνει βαθύτερες κοινωνικές δυσλειτουργίες.

Το «Ματωμένο Αγρίνιο» δεν είναι ένας εύκολος τίτλος. Δεν αποσκοπεί στον εντυπωσιασμό, αλλά στην αφύπνιση. Γιατί όταν σε μια πόλη αυτού του μεγέθους οι ανθρωποκτονίες και οι ακραίες πράξεις βίας εμφανίζονται με τέτοια συχνότητα και με κοινά χαρακτηριστικά —χρόνιες διαμάχες, οικογενειακή ένταση, ανεκτό θυμό που συσσωρεύεται— τότε το πρόβλημα παύει να είναι ατομικό. Γίνεται κοινωνικό.

Αυτό το κείμενο δεν αναζητά ενόχους. Αναζητά τα κενά, τις σιωπές, τις απουσίες. Εκεί όπου η κοινωνία, οι θεσμοί και οι μηχανισμοί πρόληψης δεν πρόλαβαν —ή δεν θέλησαν— να παρέμβουν.

# ΝΕΑ

• Κάνε like στη σελίδα  neaait.gr στο Facebook για να είσαι ενημερωμένος για ΟΛΑ!