9ο Δημοτικό Σχολείο Αγρινίου: Όταν τα παιδιά γίνονται δημοσιογράφοι!

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 9ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου, τιμώντας την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου και θέλοντας να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά να διαβάζουν όσο πιο πολλά βιβλία μπορούν, σε συνεργασία με τη γνωστή συγγραφέα παιδικών βιβλίων Αριάδνη Δάντε οργάνωσε μια νέα δράση ζητώντας από τα παιδιά να πάρουν συνέντευξη από τη συγγραφέα!

Τα παιδιά μπορούσαν να ρωτήσουν οτιδήποτε ενώ δεν χρειαζόταν να έχουν διαβάσει τα υπέροχα βιβλία της. Ο Σύλλογος ευχαριστεί θερμά τη συγγραφέα για την άμεση ανταπόκριση και την αμέριστη βοήθειά της στην πραγματοποίηση της δράσης του και φυσικά όλα τα παιδιά που αφιέρωσαν λίγο από το χρόνο τους για να γίνουν μικροί δημοσιογράφοι!

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη:

  1. Είναι δύσκολο να είστε συγγραφέας παιδικών βιβλίων;

Πιστεύω πως δεν είναι πολύ δύσκολο. Είναι όμως μια πολύ υπεύθυνη ενασχόληση, γιατί πρέπει να προσέχω τον τρόπο με τον οποίο θα μεταφέρω τα μηνύματά μου στα παιδιά, ώστε να είναι σαφή και κατανοητά.

  1. Τι είναι αυτό που σας τράβηξε ώστε να γίνετε συγγραφέας παιδικών βιβλίων;

Κάποια στιγμή συνέβη κάτι πολύ δυσάρεστο στη ζωή μου και ο πόνος με έσπρωξε στη δημιουργία του μαγικού κόσμου των παιδικών βιβλίων. Έφτιαξα τον δικό μου παραμυθόκοσμο. Εκεί γίνομαι παιδί, συναντιέμαι και με άλλα παιδιά και αισθάνομαι πραγματικά πολύ ευτυχισμένη.

  1. Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο από όσα έχετε γράψει;

Με αυτή μου την απάντηση θα σας κουράσω. Όλα μου τα βιβλία είναι πολύ αγαπημένα κομμάτια της ψυχής μου και ξεχωρίζω το καθένα για τους δικούς μου λόγους. «Ο καπετάνιος και η γοργόνα» είναι το πρώτο μου παραμύθι και με αυτό μπήκα στον κόσμο της παιδικής λογοτεχνίας. Το «Ψάχνοντας στην Πυθωνία» είναι η υπερπροσπάθειά μου να απλοποιήσω τους πέντε βασικούς τύπους στον προγραμματισμό και να παίξω μαζί τους με τα παιδιά. Το «Ψάχνοντας στην παραλία» βοηθάει τα παιδιά να γνωρίσουν την αντικειμενοστρέφεια και «Η Ανάσα του Πάγου» γράφτηκε για τα παιδιά του Χαμόγελου του Παιδιού στο σπιτάκι της Τέμενης Αιγίου, με έμαθε να αγαπώ και να προσμένω τα Χριστούγεννα. «Ο Πραγματικός Ποιητής γεννιέται» είναι ένας άθλος που ένωσε πέντε νηπιαγωγούς της Αιτωλοακαρνανίας και συνέθεσε έναν Ύμνο στις μητέρες, αναδεικνύοντας το δημιουργικό ταλέντο των εκπαιδευτικών και το ποιητικό ταλέντο των νηπίων. Οι «Δέκα ήρωες στην τάξη» είναι μια ωδή στη δημιουργία χαρακτήρων στη δημιουργική γραφή. Με την «Ανάσα των Χριστουγέννων» χάρισα στα παιδιά μια χριστουγεννιάτικη παράσταση και με το «Ψάχνοντας την ερμηνεία» κατάφερα να συμπτύξω τις γνώσεις ετών για την Ασφάλεια Πληροφοριακών Συστημάτων σε ένα σύντομο και καλοστημένο παιχνίδι ρόλων. «Ο παππούς Χρήστος» είναι το διήγημα που με βάφτισε «Αριάδνη Δάντε» και μου χάρισε το διαβατήριο για τη γνωριμία μου με τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά και «Ο γίγαντας του δάσους» είναι το δικό μου «Ευχαριστώ» στον πατέρα μου και στα χώματα που μεγάλωσα.

  1. Είναι δύσκολη δουλειά το να είστε Μηχανικός Πληροφορικής στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας;

Ένας άνθρωπος που επιλέγει να σπουδάσει Μηχανικός Πληροφορικής γνωρίζει ότι θα μελετά για όλη του τη ζωή και πάλι θα νιώθει ότι «δεν ξέρει πολλά», γιατί η Πληροφορική είναι μια επιστήμη που εξελίσσεται ραγδαία. Όσον αφορά στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας είναι ένα «δύσκολο» υπουργείο για να απασχολείται κανείς. Το να υπηρετώ με ικανά στελέχη με έχει βοηθήσει στο να θέλω να εξελιχθώ ως επιστήμονας, να συλλέξω εμπειρίες που σαφώς δεν θα είχα αν βρισκόμουν σε οποιοδήποτε άλλο χώρο και να σμιλευτώ σε αυτό που είμαι.

  1. Αντλείτε ιδέες από τη δουλειά σας για τα βιβλία που γράφετε;

Σίγουρα έχω πάρει πολλές ιδέες για τα βιβλία μου και τους ήρωές μου. Κάποια στιγμή συμμετείχα σε ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την επιτήρηση συνόρων και έτσι σκέφτηκα να δώσω τον ρόλο της επίγειας και εναέριας επιτήρησης συνόρων της Πυθωνίας στην Λίλη, την καμηλοπάρδαλη της ζούγκλας της Πυθωνίας.

  1. Είναι εύκολη η μεταπήδηση από τα Συστήματα Ασφάλειας Πληροφοριών στο Κέντρο Πληροφορικής Υποστήριξης του Ελληνικού Στρατού ως τη συγγραφή παιδικών βιβλίων;

Την περίοδο που υπηρετούσα στο Κέντρο Πληροφορικής Υποστήριξης του Ελληνικού Στρατού δημιούργησα πολύ ωραίους ήρωες. Οι συνάδελφοί μου ήταν η κύρια πηγή για τη συγγραφή του «Ψάχνοντας την ερμηνεία».

  1. Τι σας έκανε να γράψετε το πρώτο σας βιβλίο;

Ο πόνος από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου.

  1. Πιστεύετε ότι τα παιδιά καταλαβαίνουν εύκολα το βαθύτερο νόημα των παραμυθιών;

Πιστεύω ότι καταλαβαίνουν πολλά από τα μηνύματα που θέλει να τους μεταφέρει ο συγγραφέας. Όμως, η καλύτερη πρόσληψη του νοήματος έρχεται από τη συζήτηση ενός παραμυθιού στην ολομέλεια της τάξης ή με έναν διάλογο με τον γονιό του ή με τον παππού ή τη γιαγιά. Η συζήτηση είναι αυτή που απογειώνει το παραμύθι. Κι ας μην ξεχνάμε ότι τα παραμύθια κρύβουν πολλές αλήθειες της ζωής.

  1. Τώρα με την τηλεκπαίδευση, που όλα τα παιδιά βρίσκονται υποχρεωτικά μπροστά σε οθόνες για πολλές ώρες, θεωρείτε ότι μπορούμε εμείς τα παιδιά να πάθουμε εξάρτηση από τις υπολογιστικές συσκευές;

Η τηλεκπαίδευση είναι μια αναγκαστική μορφή εκπαίδευσης για να μη χάσετε την επαφή με το σχολείο, τους συμμαθητές και για να αποκτήσετε απαραίτητες γνώσεις για την ηλικία σας. Δεν νομίζω ότι μπορείτε να πάθετε εξάρτηση από τις υπολογιστικές συσκευές λόγω της τηλεκπαίδευσης. Μπορείτε σίγουρα να κουραστείτε και γι’ αυτό υπάρχουν και τα προβλεπόμενα διαλείμματα. Από την εμπειρία μου, εξάρτηση παθαίνουν τα παιδιά που είχαν στενή σχέση με τις οθόνες πολύ πριν από την περίοδο της καραντίνας παίζοντας παιχνίδια ή χαζεύοντας ατέλειωτες ώρες στο Internet και την τηλεόραση. Συμβουλή μου είναι να αξιοποιείτε τις οθόνες για τα μαθήματά σας ή για τις αγαπημένες σας ταινίες, σειρές, μουσικές επιλογές ή/και παιχνίδια με περιορισμένη διάρκεια.

  1. Από ποια ηλικία θεωρείτε ότι θα πρέπει ένα παιδί να έχει υπολογιστή;

Λόγω της πανδημίας του κορονοϊού ακόμη και ένα νήπιο στέκεται μπροστά από μια οθόνη του υπολογιστή. Αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να έχει τον δικό του υπολογιστή από αυτή την τρυφερή ηλικία. Για να αξιοποιήσει ένα παιδί τις δυνατότητες του υπολογιστή πρέπει να έχει ξεπεράσει την ηλικία των 10 ετών. Μάθετε πρώτα να παίζετε στην παιδική χαρά, στο χώμα, με άλλα παιδιά, με φανταστικούς ήρωες, με παζλ, αλογάκια και κούκλες, με κατασκευές και χειροτεχνίες. Καλλιεργήστε τις δεξιότητές σας δημιουργώντας με τα χεράκια σας κι ύστερα μπείτε στην ψηφιακή δημιουργία. Θα έχετε μια ολόκληρη ζωή για να εργάζεστε συντροφιά με έναν υπολογιστή. Επιλέξτε να χαρείτε τα παιδικά σας χρόνια στην πραγματική φύση και όχι στην ηλεκτρονική.

  1. Πόσο καιρό έχετε να επισκεφθείτε την πόλη μας το Αγρίνιο, από όπου κατάγεστε;

Σε κανονικές συνθήκες επισκέπτομαι το Αγρίνιο μια φορά τον μήνα. Λόγω της πανδημίας έχω έξι μήνες να βρεθώ στην πόλη. Το τελευταίο μου ταξίδι πραγματοποιήθηκε στις 3 Οκτώβρη 2020, όπου με τη σημαντική βοήθεια φίλων εκπαιδευτικών κατάφερα να διοργανώσω μια γιορτή στον πολυχώρο Emileon και να συμπαρουσιάσουμε τον Γίγαντα του Δάσους. Πραγματοποιήσαμε μια όμορφη δράση δημιουργικής γραφής με τη συμμετοχή του κοινού και είναι κάτι που μετά την άρση των περιορισμών ευελπιστώ να ξανακάνω.

  1. Γιατί χρησιμοποιείτε αυτό το ψευδώνυμο;

Για δύο λόγους: πρώτον, γιατί το θεωρώ γούρικο, επειδή είναι το ψευδώνυμο με το οποίο κέρδισα «Εύφημο μνεία» στον 58 ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς για το διήγημα του παππού Χρήστου και δεύτερον, γιατί την περίοδο που διακρίθηκε το διήγημά μου εργαζόμουν στον Λόχο Κυβερνοάμυνας του Κέντρου Πληροφορικής Υποστήριξης του Ελληνικού Στρατού και μου ζητήθηκε να μην αποκαλύψω την πραγματική ταυτότητά μου.

  1. Έχετε να μας προτείνετε κάποιο ασφαλές  site ή πρόγραμμα στον Η/Υ όπου εμείς τα παιδιά θα μαθαίνουμε κάνοντας αυτό που μας αρέσει πολύ: παίζοντας;

Υπάρχουν πολλά sites, που μπορείτε να μάθετε παίζοντας. Σας προτείνω τρία περιβάλλοντα:

1) το scratch (https://scratch.mit.edu/), για να μάθετε σιγά σιγά να δημιουργείτε ιστορίες μέσα από κώδικα,

2) το pixton (https://www.pixton.com/), για να δημιουργήσετε κόμικ και

3) το animaker (https://www.animaker.com/), για να φτιάξετε τις δικές σας ψηφιακές ιστορίες.

  1. Γίνεται να μάθουμε Πληροφορική χωρίς υπολογιστή;

(Χαμογελάω στην ερώτηση) Είμαι αυτή που δημιούργησε την ομώνυμη σειρά βιβλίων, λέτε να σας πω «Όχι»;

Φυσικά και γίνεται. Κι εδώ θέλω να ξεκαθαρίσω το εξής: αυτό που προσπαθώ μέσα από τα εκπαιδευτικά βιβλία της ομώνυμης σειράς είναι να σας καλλιεργήσω τις βασικές αρχές προγραμματισμού μέσα από αυτοτελή επεισόδια. Ξεκινώντας από το «Ψάχνοντας στην Πυθωνία», δε θα βρείτε κανέναν υπολογιστή, ούτε κάποιον αλγόριθμο. Θα βρείτε όμως πέντε κουβαδάκια με πέντε διαφορετικά στοιχεία. Γνωρίζοντας λοιπόν τα πέντε αυτά στοιχεία και περνώντας στη συνέχεια στο «Ψάχνοντας στην παραλία» θα μάθετε να αξιοποιείτε τα πέντε βασικά στοιχεία για να αναλύσετε και να συνθέσετε αντικείμενα. Θα μυηθείτε στην αντικειμενοστρέφεια χωρίς την ύπαρξη του υπολογιστή, μόνο με το παιχνίδι και τη λογοτεχνία. Αυτό μπορεί να το κάνει ένα παιδί από την ηλικία των 4-10 ετών. Με τη βιωματική μάθηση και το παιχνίδι τα παιδιά μπαίνουν στη διαδικασία να μάθουν να ξεχωρίζουν τα δεδομένα και να τα συνθέτουν σε λίστες, πίνακες, στοίβες. Όταν φτάσετε στην ηλικία των 10 ετών ή/και παραπάνω και περάσετε στη φάση της εκμάθησης του προγραμματισμού, τότε το μόνο που θα χρειαστεί να σας διδάξει ο Πληροφορικός είναι να σας αποδώσει τις επιστημονικές έννοιες των δεδομένων και τις εντολές. Πιστεύω βαθιά ότι ένας εκπαιδευτικός Πληροφορικής θα μεταβεί αμέσως στη διδασκαλία του προγραμματισμού χωρίς προβλήματα κατανόησης της μνήμης του υπολογιστή και άλλων βασικών στοιχείων. Βέβαια, τα βιβλία μου δεν απευθύνονται μόνο σε όσους επιθυμούν να μάθουν την Πληροφορική δίχως Υπολογιστή. Τα βιβλία αξιοποιούνται από εκπαιδευτικούς, νηπιαγωγούς, θεατρολόγους και λογοπεδικούς, γιατί έχω κρύψει πολλές ομοιοκαταληξίες που είναι ευχάριστες σε εσάς τα παιδιά, αλλά και επειδή για κάθε μικρό διάλογο υπάρχουν ερωτήσεις κατανόησης  κειμένου, που βοηθούν ιδιαίτερα και τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.

  1. Πιστεύετε ότι μπορεί να συνδυαστεί το θεατρικό παιχνίδι με τη διδασκαλία Η/Υ;

Ναι, το πιστεύω. Πιστεύω πολύ στην αμεσότητα του θεατρικού παιχνιδιού. Αν μελετήσεις καλά οποιαδήποτε επιστήμη και προσπαθήσεις να χτίσεις ρόλους πάνω στη σχετική ορολογία και να τους αποδώσεις στα παιδιά μπορείς να διδάξεις οτιδήποτε. Εγώ αγαπώ πολύ την Πληροφορική και γι’ αυτό δημιούργησα τη σπουδαία συγγραφέα «θεία Μνήμη» και γύρω από αυτή μια ολόκληρη συντροφιά, για να διδάξω αυτό με το οποίο ασχολούμαι τα τελευταία 27 χρόνια της ζωής μου.

  1. Πιστεύετε ότι ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες θα το βοηθήσει η ανάγνωση παιδικών βιβλίων και η ενασχόλησή του με την Πληροφορική;

Ασχολούμαι με τη Διδακτική της Πληροφορικής από τα φοιτητικά μου χρόνια. Την τελευταία δεκαετία έχω συνεργαστεί με πολλούς εφήβους με μαθησιακές δυσκολίες, που αγαπούσαν πολύ την Πληροφορική και ήθελαν να σπουδάσουν την Επιστήμη των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών. Τα άτομα αυτά ήταν χαρισματικά ως προς τη δημιουργία βίντεο, την επεξεργασία εικόνας, έχτιζαν υπέροχους κόσμους σε βιντεοπαιχνίδια και σίγουρα τα βοηθούσε η ενασχόλησή τους με την Πληροφορική. Πραγματικά, δημιουργούσαν πολιτισμούς στον Η/Υ, αλλά παρουσίαζαν δυσκολίες ως προς την κατάκτηση βασικών δεξιοτήτων στον προγραμματισμό, κάτι που είναι απαραίτητο στην Επιστήμη μας. Η εμπειρία μου από αυτές τις συνεργασίες με ώθησε στη συγγραφή της εκπαιδευτικής σειράς «Μαθαίνω Πληροφορική δίχως Υπολογιστή», γιατί ήθελα να δημιουργήσω χρήσιμα εργαλεία που θα υποστηρίξουν ΟΛΑ τα παιδιά να κατανοήσουν βασικά στοιχεία της Επιστήμης με την οποία ασχολούμαι από την παιδική και όχι την εφηβική τους ηλικία. Ήθελα να προλάβω την εφηβεία, γι’ αυτό πάλεψα πολύ για να μπω σε Δημοτικά σχολεία, νηπιαγωγεία, βρεφονηπιακούς σταθμούς και άλλους χώρους για να δοκιμάσω το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ο Απόστολος στην Πυθωνία». Για να βοηθήσω τα παιδιά συνέλεξα όλες μου τις εμπειρίες και δημιούργησα τα εκπαιδευτικά μου βιβλία με πολλή αγάπη. Επίσης, συμπεριέλαβα και μια ενότητα ερωτήσεων κατανόησης για κάθε ιστορία. Πιστεύω ότι αυτές οι ερωτήσεις βοηθούν πολύ τα παιδιά και ναι, με τον τρόπο αυτό τα βοηθά πολύ η ανάγνωσή τους. Από την άλλη η Πληροφορική παρέχει κατάλληλα εργαλεία και πλήθος εφαρμογές για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και τα βοηθά εξίσου. Για να μπορέσουμε όμως να είμαστε σίγουροι για την ουσιαστική βοήθεια των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες χρειάζεται κάτι πολύ σημαντικό: χρειάζεται το άτομο που θα βρεθεί στο πλάι ενός παιδιού, είτε κατά την ανάγνωση παιδικών βιβλίων, είτε κατά την ενασχόλησή του με μια ψηφιακή εφαρμογή να έχει αγάπη για το παιδί και να του αφιερώνεται ολοκληρωτικά την ώρα που το υποστηρίζει.

  1. Ποιο είναι το αγαπημένο σας  κοινό στις παρουσιάσεις των βιβλίων σας, τα παιδιά ή οι μεγάλοι;

Όλοι. Μου αρέσει να σχεδιάζω βιωματικές δράσεις και να έρχεται το κοινό για να παίξουμε. Οι μικροί συμμετέχουν πάντα. Όταν καταφέρνω να εμπλέξω και τους μεγάλους στο παιχνίδι, είμαι πολύ χαρούμενη. Νομίζω ότι τα καταφέρνω…

  1. Ποιος ήρωας των βιβλίων που έχετε γράψει ως τώρα πιστεύετε ότι έχει αγαπηθεί περισσότερο από τα παιδιά;

Νομίζω ότι ο Απόστολος της Πυθωνίας και τα ζώα της ζούγκλας κερδίζουν πολύ τις εντυπώσεις των μικρών μου φίλων. Κι αυτό το λέω, γιατί το εκπαιδευτικό παιχνίδι του Απόστολου το έχω παρουσιάσει σε χιλιάδες παιδιά και όταν τελειώνει το παιχνίδι, τα παιδιά θέλουν να το ξαναπαίξουμε.

  1. Προτιμάτε τα βιβλία σας να έχουν χαρούμενο ή λυπημένο τέλος; 

Προτιμώ το χαρούμενο τέλος.

  1. Θα προτείνατε να διαβάζουν μόνα τους τα παιδιά τα βιβλία σας ή να τους τα διαβάζει κάποιος μεγάλος;

Αν και τα περισσότερα παιδιά που διαβάζουν βιβλία το κάνουν μόνα τους, προτείνω να τους τα διαβάζει κάποιος μεγάλος ή να τα διαβάζουν εκείνα σε κάποιον μεγάλο και μετά να τα συζητούν. Θεωρώ ότι ο διάλογος που πυροδοτείται με αφορμή ένα βιβλίο προσφέρει τεράστια οφέλη τόσο στους μικρούς, όσο και στους μεγάλους.

  1. Έχετε συναντήσει κάποιον που να σας θύμισε έναν ήρωα των βιβλίων σας;

Συνήθως, γνωρίζω προσωπικά τους ήρωές μου και τους «τοποθετώ» στα βιβλία μου. Όμως, μου έχει τύχει να συναντώ ανθρώπους που μοιάζουν στους ήρωες των βιβλίων μου. Πριν από δύο χρόνια γνώρισα μια γυμνάστρια που έμοιαζε πολύ με την παγωτατζού μου, την κυρία Τζένη και πριν από λίγο καιρό έκανα διαδικτυακά μαθήματα σε έναν έφηβο από την Κρήτη, που έμοιαζε πολύ με τον κύριο Φωτεινό, τον βιβλιοπώλη μου. Προχτές, σε μια διαδικτυακή επίσκεψη σε ένα σχολείο του Αγρινίου είδα μια δασκάλα που μου θύμισε την κυρία Λία από το «παντοπωλείο της αφθονίας».

  1. Έχετε γράψει το επόμενο βιβλίο σας ή έχετε έστω σκεφτεί πώς περίπου θα είναι;

Εδώ και αρκετό καιρό ασχολούμαι με «Τα μοτίβα της Φιόνας». Πρόκειται για ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που έχω δοκιμάσει σε νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία και το περιποιούμαι για να στηρίξω πάνω του τη μεταπτυχιακή μου διατριβή. Πρόκειται για την ιστορία μιας χελωνοαθλήτριας ποδηλασίας, της Φιόνας, που μπαίνει τυχαία στον αγρόκηπο του περίτεχνου ζωγράφου Θανασάκη και μαγεύεται από τα μοτίβα του καλλιτέχνη. Η Φιόνα αποφασίζει να τον ψάξει και να του ζητήσει να την εκπαιδεύσει στην τέχνη του. Είναι ένα πολύ αγαπημένο μου γραπτό, πάνω στο οποίο θα δημιουργήσω μια ψηφιακή αφήγηση και διάφορα παιχνίδια για να διδάξω σε μαθητές νηπιαγωγείων γεωμετρικές έννοιες και βασικά στοιχεία αλγοριθμικής.

  1. Τι θα θέλατε να πείτε σε ένα παιδί Δημοτικού Σχολείου κάτω από τη σκιά του κορονοϊού;

Μπόρα είναι, θα περάσει. Να προσπαθεί να επικοινωνεί με τους φίλους του και να εκμεταλλεύεται όσο περισσότερο μπορεί τον χρόνο του στο σπίτι διαβάζοντας και δημιουργώντας είτε ιστορίες, είτε κατασκευές.

  1. Αν έπρεπε να ζήσετε σε ένα ερημονήσι παίρνοντας μαζί σας μόνο 3 πράγματα ποιά θα ήταν αυτά;

Θα έπαιρνα μόνο ένα: το μαγικό τσαντάκι του Sport Billy, που όταν το ανοίγεις βγάζεις από μέσα του ότι χρειάζεσαι!

  1. Θα έρθετε στο σχολείο μας να σας γνωρίσουμε από κοντά όταν με το καλό περάσει η καραντίνα;

Θα έρθω, αρκεί να έρθουν και οι γονείς σας για να παίξουμε όλοι μαζί με τον Γίγαντα του Δάσους και να βάλω εκείνους να γράψουν κι εσείς να διαβάσετε τις ιστορίες τους.

Σας ευχαριστώ πολύ για τις ερωτήσεις σας. Καλή μας αντάμωση!

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *