“Αν δεν έχουν ψωμί, ας φάνε παντεσπάνι”: Από τη Μαρία Αντουανέτα στην εξέγερση του Νεπάλ

Γράφει ο δημοσιογράφος Βασίλης Πανόπουλος

Δεν έχει σημασία αν ειπώθηκε ή όχι η εν λόγω περίφημη φράση της Μαρία Αντουανέτα. Αυτό που έχει σημασία είναι πως συνοψίζει την αλαζονεία της εξουσίας απέναντι στη δυστυχία. Μια εξουσία που κοιτά αλλού. Που μιλά για σταθερότητα, ανάπτυξη, και “θεσμούς” ενώ μπροστά της απλώνεται το κοινωνικό χάος.

Κάθε εξουσία που δεν ακούει τον λαό της είναι καταδικασμένη να καεί — όχι μόνο μεταφορικά.

Από το Νεπάλ μέχρι τη Λατινική Αμερική, από τα γαλλικά προάστια μέχρι τα στρατόπεδα προσφύγων της Μεσογείου, οι κοινωνίες χάνουν την υπομονή τους. Και οι κυβερνήσεις, αντί να αναγνωρίσουν την αγωνία, χτίζουν τοίχους. Οργανώνουν σιωπή. Και περιμένουν — μέχρι να έρθει το μοιραίο.

Η ιστορία δεν κάνει πίσω. Η εξέγερση στο Νεπάλ και οι εικόνες που αντίκρισε ο πλανήτης μας θυμίζουν πως πολλές φορές η ιστορία επαναλαμβάνεται. Όσο σκληρή και αν είναι.

Όταν η πείνα, η αδικία και η απόγνωση γίνουν καθεστώς, τότε ο άνθρωπος σταματά να περιμένει. Και τότε καίγονται τα σύμβολα. Όχι από μίσος, αλλά από ανάγκη.

Το ερώτημα για εμάς, που ακόμα ζούμε μέσα σε μια εύθραυστη “κανονικότητα”, είναι απλό και τρομακτικό: Η εκάστοτε εξουσία θα αφουγκραστεί τα πραγματικά προβλήματα του λαού;

# ΝΕΑ

• Κάνε like στη σελίδα  neaait.gr στο Facebook για να είσαι ενημερωμένος για ΟΛΑ!