Το  φλερτ που υπήρχε εδώ και καιρό  μεταξύ της ηγετικής ομάδας του Κινήματος Αλλαγής και της Γιώτας Μπουμπόυλη τελικά απέδωσε καρπούς. Και έτσι η ίδια η υποψήφια -πλέον και επισήμως- βουλευτής με το ΚΙΝΑΛ στην Αιτωλοακαρνανία, ανακοίνωσε την πρόθεση της να  δώσει τη μάχη στις επερχόμενες εθνικές εκλογές.  Εξάλλου η  Γιώτα Μπουμπόυλη είναι μια δραστήρια και πολυτάλαντη  γυναίκα πάντα μάχιμη και δυναμική και με μεγάλη όρεξη για προσφορά στα κοινά. Να σημειωθεί επίσης ότι είναι και υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος Αγρινίου με τον συνδυασμό του Νίκου Καζαντζή «Ο τόπος μας αξίζει».

Αναλυτικά η δήλωση για την υποψηφιότητά της και το όραμά της για το Αγρίνιο

“Η νέα γενιά έχει συνδυάσει τους πολιτικούς με τους καλύτερους υποκριτές και τους λόγους τους με προπαγανδιστικές φιέστες που χρησιμοποιούν για ψηφοθηρικούς λόγους και μόνο. Προσωπικά δεν τους αδικώ και μέχρι πρότινος συντασσόμουν υπέρ τους.

Μάρτιος 2019, δύο μήνες πριν από τις δημοτικές εκλογές και έχουμε αφενός την υποψηφιότητα του ήδη εκλεγμένου δημάρχου, τον οποίο αρκετοί εμπιστεύτηκαν ως νέο άνθρωπο και πίστεψαν ότι μπορεί να προσφέρει κάτι, ως άφθαρτο πολιτικό πρόσωπο. Δυστυχώς όμως μας απογοήτευσε οικτρά με το εντελώς ανύπαρκτο έργο του και την αθέτηση όλων των προεκλογικών υποσχέσεών του.

Αφετέρου έχουμε μια υποψηφιότητα που θυμίζει τους παλαιοκομματικούς βολεμένους πασοκικούς μηχανισμούς, οι οποίοι συμπράττουν με κυβερνητικά στελέχη προκειμένου να εκλεγούν. Το μόνο που έχω να επισημάνω εδώ είναι πως θα ήταν ορθό πριν ψηφίσετε να σκεφτείτε το έργο του καθενός που κατείχε ως σήμερα κάποιο αξίωμα και τις γνώσεις που έχει για να μπορέσει να διεκδικήσει ένα καλύτερο αύριο για την πόλη μας.

Με ντουντούκες, με κόρνες, με φανφαρονισμούς μόνο οι ανίδεοι και οι αδιάφοροι για τον δήμο πείθονται. Με δίμηνες συμβάσεις μόνο οι ιδιοτελείς και οι σφετεριστές πείθονται ομοίως.

Και ερχόμαστε στο θέμα μας. Το όραμά μου για το Αγρίνιο!

Σαφώς κι έχω όραμα, γιατί αν δεν είχα δεν θα αποφάσιζα να είμαι υποψήφια δημοτική σύμβουλος. Και σαφώς  η σοβαρότητα, η πυγμή, ο δυναμισμός και η ειλικρίνεια του Νίκου Καζαντζή με παρότρυναν και με έπεισαν να  ασχοληθώ με τα αυτοδιοικητικά.

Προσωπικά, όσο κι αν φαντάζει σήμερα εξωπραγματικό, ονειρεύομαι το Αγρίνιο ως μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη, με ποιότητα στη ζωή των συνδημοτών μου, ώστε να ζουν και να μπορούν να δημιουργούν σε ένα φιλικό και ανθρώπινο περιβάλλον. Μια πόλη που θα έχουν λόγο όλοι, μια πόλη δημοκρατική, όπου θα υπάρχει η αξιοπρέπεια και η αξιοκρατία και προπάντων η ρουσφετολογία θα καταργηθεί.

Με λύπη μου διαπίστωσα πρόσφατα, κάτι που με ώθησε στο να γίνω γραμματέας του συλλόγου των ΑμεΑ «Απόστολος Λουκάς», ότι τα άτομα με κινητικά προβλήματα δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν στην πόλη μας. Οι ράμπες είναι άγνωστη λέξη, ενώ δεν έχουν καμία πρόσβαση σε δημόσια κτίρια όπως είναι το δημαρχείο της πόλης. Υπάρχουν άτομα με αναπηρία δίπλα μας που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν κι αν δεν υπάρχει κάποιος συνοδός οδηγούνται αναπόφευκτα στον εγκλεισμό στην οικία τους. Δηλαδή θα πρέπει κάποιος να γίνει ανάπηρος αυτός ή το παιδί του για να κατανοήσει το εύρος αυτού του προβλήματος; Απαράδεκτη ως εξοργιστική η στάση του δήμου και της περιφέρειας στο όλο ζήτημα.

Η εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών του Δήμου είναι ζωτικής σημασίας, ιδιαίτερα σε ότι αφορά τη βελτίωση της καθημερινότητας του απλού δημότη και ως εκ τούτου ο Δήμος οφείλει να καταβάλλει κάθε προσπάθεια για την επίλυση όλων των προβλημάτων. Αρκετές υπηρεσίες υπολειτουργούν και αρκετοί συμπολίτες μας υποφέρουν από τη γραφειοκρατία. Και αυτό ως ένα βαθμό είναι αναμενόμενο, όταν αντί για μόνιμους υπαλλήλους που θα έχουν την επαρκή γνώση για την κάθε θέση, προσλαμβάνονται περιστασιακά υπάλληλοι με δίμηνες, πεντάμηνες ή οχτάμηνες συμβάσεις, οι οποίοι μετά αντικαθίστανται από άλλους.

Ποιότητα στη ζωή σημαίνει ότι δημιουργούνται οι απαραίτητες δομές φιλοξενίας και περίθαλψης για ηλικιωμένους, άτομα με αναπηρία, κακοποιημένες γυναίκες, άτομα που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και καταφύγιο για τόσα αδέσποτα ζώα που κυκλοφορούν. Μας ενδιαφέρει να ανέβει το επίπεδο ζωής πρώτα στους έχοντες σοβαρά προβλήματα διαβίωσης και επιβίωσης. Και επιτέλους ας σταματήσει η εύνοια σε ορισμένες ομάδες ατόμων που ζουν με επιδόματα που δεν τους ανήκουν, ας τολμήσει κάποιος να επαναφέρει τη διαφάνεια στις προσλήψεις και στα επιδόματα. Δεν μπορεί άτομο με αναπηρία να εκκρεμεί ακόμα η σύνταξή του, και στο σύλλογο των ΑμεΑ υπάρχουν αρκετές τέτοιες καταγγελίες, και κάποιοι να παίρνουν ένα σωρό επιδόματα αφού δεν υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος στην αξιοπιστία των εγγράφων που καταθέτουν. Κάποιοι παίρνουν επιδόματα για να πάνε σχολείο και κάποιοι μαθητές που θέλουν να μάθουν δεν έχουν την οικονομική άνεση να αγοράσουν τα απαραίτητα. Και αυτό δεν αποτελεί λαϊκισμό, όσοι εργαστήκαμε σε σχολεία της περιφέρειας, ήρθαμε αντιμέτωποι με αυτό το πρόβλημα. Θυμίζει αρκετά την περίπτωση του κοινωνικού παντοπωλείου, το οποίο φέρεται να έχει μετατραπεί τελευταία σε ψηφοθηρική επιλεκτική διανομή τροφίμων σε ευνοημένους από τον δήμο πολίτες.

Ομοίως, οι απευθείας αναθέσεις του δήμου σε εργολάβους θα πρέπει να σταματήσει και είναι επιτακτικό κατά τη γνώμη μου να διανέμονται έργα σε όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες χωρίς διακρίσεις. Για παράδειγμα, ο δήμος θα πρέπει να πηγαίνει τα οχήματα σε όλα τα συνεργεία ανεξαιρέτως, οι εκδηλώσεις να γίνονται σε διαφορετικά κέντρα κάθε φορά και να στηρίζονται οι τοπικοί ελεύθεροι επαγγελματίες με πρωτοβουλίες που θα δίνουν στους ίδιους κίνητρα να συμμετέχουν. Θέλουμε ένα δήμο που θα συνεργαζόμαστε όλοι για το καλό του και που θα υπάρχει συνεχή αξιολόγηση του έργου όσων τον διοικούν. Δεν μπορεί για παράδειγμα πέντε χρόνια να γίνονται αυθαιρεσίες και να μην μπορούν οι πολίτες να αντιδράσουν. Όταν υπάρχει σωρεία παραπόνων για λακκούβες ή λάμπες ή για τα αδέσποτα, ο αρμόδιος αντιδήμαρχος θα πρέπει να λογοδοτήσει ή να απομακρυνθεί από τη θέση στην οποία αδυνατεί να ανταπεξέλθει.

Το περιβόητο πάρκο υπήρξε ένα έργο που έριξε πολλούς δημάρχους, ίσως σταθεί μία από τις αιτίες που θα στιγματίσει την ανυπαρξία και του τωρινού δημάρχου. Όταν πήγαινα στο 2^ο Δημοτικό Σχολείο Αγρινίου, πηγαίναμε μία φορά τον μήνα στο πάρκο μας. Έτσι το θυμάμαι, το πάρκο μας!!! Γιατί το 2019 να φοβόμαστε να πάμε τα δικά μας παιδιά; Γιατί να μην υπάρχουν ποδηλατόδρομοι, παιδικές χαρές και δημόσιοι χώροι αναψυχής που θα πηγαίνουμε τα παιδιά μας με ασφάλεια;

Όσον αφορά την κάθετη σύνδεση με την Ιόνια Οδό ευχαριστούμε την περιφέρεια και τον δήμο που μας αποκλείσανε από τον χάρτη. Τόσες μελέτες, τι κάνατε τόσα χρόνια; Πώς να έρθει ο κάθε επιχειρηματίας να επενδύσει και να δημιουργηθεί Βιομηχανική Περιοχή;

Υπεύθυνος τουρισμού σε αυτόν τον άμοιρο δήμο δεν υπάρχει; Τόσα αρχαιολογικά μνημεία, μοναστήρια, λίμνες, ποτάμια, φυσικές πηγές ομορφιάς, δεν βρέθηκε ένας τόσα χρόνια να πάει σε εκθέσεις τουρισμού και να αναδείξει τον τόπο μας; Σοβαρά επιστημονικά συνέδρια ή εκθέσεις προϊόντων είναι τόσο δύσκολο να οργανώσετε; Και τονίζω σοβαρά συνέδρια, όχι από αυτά που μοιραζόμαστε τα κονδύλια…(!!!)

Όσον αφορά το πανεπιστήμιο, το στολίδι μας, ως υποψήφια διδάκτωρ και ερευνήτρια θα με βρείτε απέναντί σας σε κάθε προσπάθεια να το απομακρύνετε.

Ξέρω ήδη πως αρκετοί ζορίζεστε με τις καθημερινές μου παρεμβάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Για διαφάνεια, για αξιοκρατία και προπάντων για να γίνει η πολιτική χώρος δημιουργίας και έργου και όχι βολέματος, για να αποκτήσει φωνή ο κάθε αδικημένος, γι’ αυτό λοιπόν αποφάσισα να ασχοληθώ με την πολιτική και τα αυτοδιοικητικά.

Και πριν σκεφτείτε, κι αυτή είναι μια από τους άλλους, μπορείτε να με αναζητήσετε στο facebook με το όνομα Giota Boubouli, για τους πιο ψαγμένους η σελίδα μου In Vitro (το όνομα της εκπομπής που είχα στο Art TV αν απορήσετε).

Σας ευχαριστώ πολύ για το πολύτιμο χρόνο σας. Και όποιος κι αν εκλεγεί ελπίζω το 2023 να μιλάμε για ένα εντελώς διαφορετικό Αγρίνιο που θα μας κάνει υπερήφανους και θα ελκύει τουρίστες να το επισκεφτούν και επιχειρηματίες να επενδύσουν. Αν το πιστέψουμε όλοι μαζί και δουλέψουμε γι’ αυτό, τότε ίσως το όνειρό μας για το Αγρίνιο να γίνει πραγματικότητα.

Γιώτα Μπουμπούλη”