Η επίσημη έναρξη των εργασιών της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος έλαβε χώρα την Παρασκευή 1 Μαρτίου στο Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, με την παρουσία των επίσημων προσκεκλημένων και  πλήθους δικηγόρων.

Χαιρετισμούς απηύθυναν ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Μεσολογγίου κ. Παϊσιος, ο Δήμαρχος της πόλεως κ. Καραπάνος, ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς, ο Περιφερειάρχης Δυτ. Ελλάδος κ. Κατσιφάρας, ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Πέππας, ο Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Κατσιρώδης, ο εκπρόσωπος του Υπουργού Δικαιοσύνης κ. Μελίδης και ο Πρόεδρος της Ολομέλειας κ. Βερβεσός.

Κατά την χθεσινή συνεδρίαση της Ολομέλειας συζητήθηκαν επίκαιρα θέματα που αφορούν στους δικηγορικούς συλλόγους και τους δικηγόρους και ελήφθησαν σχετικές αποφάσεις.

Συγκεκριμένα:

• Με δεδομένο ότι η πρόσφατη αύξηση του κατώτατου μισθού συμπαρασύρει, κατά τον ν. 4387/2016, το ύψος των ελάχιστων ασφαλιστικών εισφορών, με αποτέλεσμα την αύξησή τους, αποφασίστηκενα ζητηθεί αρμοδίως από το ΥΠΕΚΑη αποσύνδεση του ύψους των ελαχίστων εισφορών από τον κατώτατο μισθό και η διατήρησή τους στα προ της αυξήσεως του κατώτατου μισθού επίπεδα για ένα μεταβατικό διάστημα τουλάχιστον δύο ετών, μέχρις ότου αποκατασταθούν οι αδικίες που επέφερε ο νόμος Κατρούγκαλου και επέλθει κανονικότητα σε σχέση με τις αναδρομικά οφειλόμενες ασφαλιστικές εισφορές επικούρησης και εφάπαξ, που για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν έχουν βεβαιωθεί. Εξουσιοδοτήθηκε ο Πρόεδρος της Ολομέλειας να θέσει το θέμα στην επικείμενη συνάντησή του με την Υπουργό Εργασίας και να οργανωθεί κοινή συνέντευξη τύπου με όλους τους φορείς επιστημόνων – ελευθέρων επαγγελματιών για το θέμα αυτό.
•  Η Ολομέλεια, μετά την δημοσίευση στον διαδικτυακό τόπο capital.gr επώνυμου άρθρου με τον τίτλο «Πλήγμα για τους δικηγόρους από τον νέο νόμο Κατσέλη», καταγγέλλει με τον πιο εμφαντικό τρόπο το ψευδόλογο, υποβολιμαίο και συκοφαντικόάνω δημοσίευμα. Κατόπιν αυτού, αποφάσισε να αποσταλείάμεσα εξώδικη διαμαρτυρία προς την ιδιοκτήτρια εταιρία του άνω διαδικτυακούτόπου και την υπογράφουσα δημοσιογράφο, με σκοπό την άμεση, ρητή και κατηγορηματική ανάκληση του περιεχομένου του και την δημοσίευση της σχετικής δήλωσης, άλλως, θα ακολουθηθείη δικαστική οδός, ενώπιον των αρμοδίων αστικών και ποινικών δικαστηρίων, για την αποκατάσταση της αλήθειας και του κύρους του δικηγορικού σώματος.
•  Εγκρίθηκε η εισήγηση του Προέδρου για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας και ανάπτυξης του ΟΠΣ Ολομέλειας (portal.olomeleia.gr), μετά την πρόσφατη θεσμοθέτηση του πόρου 0,40 € ανά γραμμάτιο προείσπραξης. Στο πλαίσιο αυτό, αποφασίστηκε ότι για το έτος 2019 ο πόρος πρέπει να διατηρηθεί ως ψηφίστηκε. Για το έτος 2020, ανάλογα με τα οικονομικά αποτελέσματα, θα εξεταστεί η κλιμάκωση του πόρου ανάλογα: α) με την διαδικασία και αξία του γραμματίου, και β) με την έκδοση του γραμματίου διαδικτυακά ή στο ταμείο του Συλλόγου. Τον πόρο αυτό διαχειρίζονται οι οικείοι δικηγορικοί σύλλογοι, και σε περίπτωση πλεονάσματος, η διάθεση και αξιοποίησή του θα γίνεται σύμφωνα με τις προβλέψεις της εκδοθησόμενης υπουργικής απόφασης, μετά από γνώμη της Ολομέλειας.Τέλος, ενεκρίθη ο προϋπολογισμός του ΟΠΣ Ολομέλειας (portal.olomeleia.gr)για το έτος 2019.
• Η Ολομέλεια εξέφρασε την ικανοποίησή της για την νομοθετική πρωτοβουλία του αρμοδίου Υφυπουργού Αθλητισμού Γεωργίου Βασιλειάδη, μετά από αίτημα του Προέδρου της Ολομέλειας, σύμφωνα με την οποία οι δικηγόροι θα συμμετέχουν πλέον ως δικαστικοί αντιπρόσωποι στις αρχαιρεσίες των αθλητικών σωματείων και των υπερκείμενων αθλητικών ενώσεων και ομοσπονδιών.
•  Στο πλαίσιο της επιβεβλημένης, κατά τους κανόνες καλής νομοθέτησης, αποτίμησης της εφαρμογής του νέου ΚΠολΔ (ν. 4335/2015) και των ζητημάτων που ανέκυψαν, αποφασίστηκε η διοργάνωση σχετικής επιστημονικής διημερίδας στην Αθήνα, με τη συμμετοχή δικαστών, ακαδημαϊκών και δικηγόρων.
•  Η Ολομέλεια αποφάσισε ότι για την αντιμετώπιση περιπτώσεων αντιποίησης δικηγορικού λειτουργήματος, καθώς και περιπτώσεων όπου διάφοροι φορείς παρέχουν ή διαφημίζουν την δωρεάν παροχή νομικών υπηρεσιών και παραπλανούν τους πολίτες,θα ασκούνται τα προβλεπόμενα εκ του νόμου ένδικα βοηθήματα, τόσο σε αστικό όσο και σε ποινικό επίπεδο.
• Αποφασίστηκε, τέλος, να υποστηριχθεί η πρωτοβουλία του Προέδρου Δικηγορικού ΣυλλόγουΙ.Π. Μεσολογγίου, Χρήστου Παϊσιου, για την ανέγερση Μνημείου Δικαιοσύνης στον Κήπο Ηρώων της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

Ομιλία Βερβεσού: Πάγιες οι θέσεις μας στα κρίσιμα διακυβεύματα

Στην ομιλία του ο πρόεδρος της Ολομέλειας ευχαρίστησε θερμά τον Πρόεδρο και το Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Μεσολογγίου για την θερμή υποδοχή, την υποδειγματική φιλοξενία και την άρτια διοργάνωση αυτής της Ολομέλειας.

Αναλυτικά η ομιλία του:

“Είναι ιδιαίτερη τιμή και χαρά για μένα να απευθύνω τον σημερινό χαιρετισμό στην Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου, η οποία έχει ιστορική και συμβολική αξία για τον ελληνισμό. «Τούτο τ’ αλωνάκι», μας θυμίζει ο εθνικός μας ποιητής, υπήρξε ο «ενδοξότερος τόπος» σε μια χώρα αιματοβαμμένη, που αγωνίστηκε ανέκαθεν, με αυταπάρνηση και  αυτοθυσία, για την ελευθερία. Για μας τους δικηγόρους, που έχουμε ταχθεί, κατά την θεσμική μας αποστολή, στην διαφύλαξη του ιδεώδους της ελευθερίας και στην επικράτηση του κράτους δικαίου, η ιστορική παρακαταθήκη της Ιεράς Πόλεως, είναι παντοτινός φάρος έμπνευσης και δράσης.

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον Πρόεδρο και το Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Μεσολογγίου για την θερμή υποδοχή, την υποδειγματικήφιλοξενία και την άρτια διοργάνωση αυτής της Ολομέλειας.

Ζούμε σε μια δύσκολη εποχή. Μια εποχή συνεχών προκλήσεων και αντιθέσεων. Η οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική κρίση σε μια διαρκώςκλιμακούμενη πολιτική αντιπαράθεση, ενόψει και της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου στην οποία έχουμε εισέλθει και όλα αυτά, θέτουν σε σοβαρή δοκιμασία και αμφισβήτηση διαχρονικές αξίες και κατακτήσεις, που χαρακτηρίζουν τον νομικό μας πολιτισμό και το κράτος δικαίου.

Η Ολομέλεια και οι Δικηγορικοί Σύλλογοι της χώρας, ως εγγυητές, κατά το μέτρο που τους αναλογεί, της διαφύλαξης της ουσιαστικής δημοκρατικής λειτουργίας   του πολιτεύματος και της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης αλλά και της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν πρόκειται να νομιμοποιήσουν συμπεριφορές που θίγουν πανανθρώπινες αξίες και ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα ούτε όμως να εμπλακούν,  αναπαράγουν και διαιωνίσουν αδιεξόδους, πολιτικούς διαγκωνισμούς και στείρες αντιπαραθέσεις, ιδίως στο πεδίο της απονομής της Δικαιοσύνης.

Οι θέσεις της Ολομέλειας στα κρίσιμα διακυβεύματα, που κάθε μέρα τίθενται στην επικαιρότητα που βιώνουμε, είναι πάγιες,έχουν ληφθεί σε ανύποπτο χρόνο και διακηρύττονται σε κάθε περίπτωση και προς κάθε κατεύθυνση:

1. Η Δικαιοσύνη πρέπει να αφήνεται να κάνει απερίσπαστη το έργο της , υποκείμενη βέβαια σε κριτική, με βάση όμως νομικά και μόνο κριτήρια. Παρεμβάσεις ή προσπάθειες παρέμβασης στο έργο της, άμεσα ή έμμεσα, από όπου και αν προέρχονται, είτε εντός των τειχώνείτε εκτός, ιδίως σε εκκρεμείς υποθέσεις, δεν νοούνται ούτε συγχωρούνται.
2. Η δικονομική τάξη προσβάλλεται βάναυσα από την παραβίαση της μυστικότητας της ποινικής προδικασίας. Οι συστηματικές και διαχρονικές παραβιάσεις καταδεικνύουν την ανάγκη για την επιβολή αυστηρών κυρώσεων στους υπαιτίους, χωρίς υποσημειώσεις και αστερίσκους, καθόσον η απλή ρηματική καταδίκηδεν έχει επιφέρει λυσιτελήαποτελέσματα.
3. Οι νομικές απόψεις σαφώς και είναι δεκτικές σε αντίλογο και κριτική. Άλλωστε, εκ της φύσης τους, ενέχουν και μία σχετικότητα, με την έννοια ότι, επί ενός νομικού ζητήματος, ενίοτε μπορεί να εκφράζονται περισσότερες της μίαςάποψης και μάλιστα σοβαρή επιστημονική τεκμηρίωση. Εκείνο όμως, που είναι ανεπίτρεπτο, είναι, η όποια κριτική να εκφεύγει των θεμιτών ορίων και να καταλήγει σε προσβολή της προσωπικότητας ή/και στοχοποίηση του εκφραστή της άποψης.
4. Η κριτική από τον τύπο, ιδίως σε δημόσια πρόσωπα μπορεί να είναι σκληρή ή οξεία, αλλά ο τύπος πρέπει συγχρόνως να σέβεται το δικαίωμα της προσωπικότητας και να τηρεί την δεοντολογία που υπαγορεύουν τα χρηστά δημοσιογραφικά ήθη.
5. Τέλος, το τεκμήριο αθωότητας του κατηγορουμένου πρέπει να γίνεται σεβαστό από όλους.Δημόσιες δηλώσεις που προκαταλαμβάνουν την ενοχή των κατηγορουμένων, για τα αδικήματαπου τους αποδίδονται, απάδουν στον νομικό μας πολιτισμό.

Στην κατεύθυνση επίλυσης του άνω ζητήματος κινείται ο άρτι ψηφισθείς νόμος 4596/2019που αντιμετωπίζει με ειδικές διατάξεις, το ζήτημα της περαιτέρω θωράκισης του τεκμηρίου αθωότητας.

Πέρα από το ζήτημα αυτό όμως, ο άνω νόμος αντιμετωπίζει και άλλα ζητήματα αμιγώς δικηγορικού ενδιαφέροντος, διότι είναι η πρώτη φοράμετά από καιρό, που το Υπουργείο Δικαιοσύνης,  προώθησε προς ψήφιση θέματα που έθεσανοι Δικηγορικοί Σύλλογοι προς επίλυση.

Πριν μπω στην ουσία τονίζω ότι οι διατάξεις αυτές ψηφίστηκαν με ευρύτατη πλειοψηφία, καθώς υπερψηφίστηκαν από όλα σχεδόν τα κόμματα (δεν τις υπερψήφισε μόνο η ΧΑ, ενώ το ΚΚΕ,εκ των δύο άρθρων που μας αφορούσαν, ψήφισε στο ένα «παρών»), κατά τρόπο που δείχνει εμπράκτως στήριξη και επιδοκιμασία των προτάσεών μας, παρά τις φυγόκεντρες δυνάμεις που επιχείρησαν το νομοσχέδιο αυτό να έχει μόνο μια ισχνή – κυβερνητική πλειοψηφία.

1. A. ΝΟΜΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ

   Το πρώτο ζήτημα, μείζονος σπουδαιότητας,αφοράστηνομική βοήθεια, ένα θέμα πουέχει ταλαιπωρήσει ιδιαίτερατόσο τους συμμετέχοντες δικηγόρους, που στηρίζουν ενεργά τον θεσμό, όσο και τους δικαιούχους της νομικής βοήθειας.

Η νομική βοήθεια, που αποτελεί θεσμική εγγύηση ισότιμης πρόσβασης όλων των πολιτών στην Δικαιοσύνη, με την  προϊούσα αύξηση του αριθμού των υποθέσεων και την αύξηση του αριθμού των προστατευομένων προσώπων, χειμάζεταιεξαιτίας γραφειοκρατικών επιβαρύνσεων και της διοικητικής αβελτηρίας.

Δυστυχώς, η διαδικασία εκκαθάρισης των αμοιβών των δικηγόρων, μέχριπρότινος, διαρκούσε έως τρία χρόνια. Τώρα, φτάνει περίπου το 1,5 με 2 έτη, μετά τις παρεμβάσεις που κάναμε, ιδίως μέσω της νέας ειδικής εφαρμογής του portal της Ολομέλειας, που χρηματοδοτήθηκε από το ΤΑΧΔΙΚ για την διασύνδεση και την απευθείας υποβολή των γραμματίων στο ΤΑΧΔΙΚ.

Οι παρεμβάσεις αυτές δεν έλυσαν όμως το βασικό πρόβλημα για τους δικηγόρους, ότι δηλ. ο δικηγόρος πληρώνει προκαταβολικά από την τσέπη του το φόρο προστιθέμενης αξίας, τον φόρο εισοδήματος και τις εισφορές ΕΦΚΑ στην τρέχουσα χρήση -που παρείχε τις υπηρεσίες του-ενώ παίρνει τα χρήματά του μετά από ενάμισι με δύο χρόνια, δηλ. σε επόμενη χρήση. Σαφές είναι ότι αυτό λειτουργούσε αποτρεπτικά, καθώς κάποιοι συνάδελφοι, δεν είχαν κίνητρο συμμετοχής, αφού χρηματοδοτούσαν το σύστημα από την τσέπη τους.

Η διάταξη που ψηφίστηκε λύνει ένα σημαντικό μέρος του προβλήματος, καθώς μεταθέτει το χρόνο έκδοσης του ΤΠΥ, από τον χρόνο διενέργειας της δικαστικής πράξης, στο χρόνο εκκαθάρισης και πληρωμής από το ΤΑΧΔΙΚ.Έτσι, δεν χρειάζεται, πλέον, ο δικηγόρος να προχρηματοδοτείμε δικούς του πόρους την υπόθεση που χειρίζεται.

Θετικό είναι επίσης ότι με τον νέο νόμο κατοχυρώνεται για πρώτη φορά νομοθετικά η παροχή πρόσθετης αποζημίωσης σε ποινικές δίκες μακράς διάρκειας. Έτσι, η διαδικασία της εκκαθάρισης των αμοιβών παροχής νομικής βοήθειας, ενοποιείται και παρέχεται πλέον από το ΤΑ.Χ.ΔΙ.Κ., τόσο σε σχέση με την κύρια αποζημίωση όσο και σε σχέση με την πρόσθετη αποζημίωση σε ποινικές δίκες μακράς διάρκειας, ενώ μέχρι σήμερα όπως είναι γνωστό παρεχόταν εξωδικαστικά από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.

Τέλος, η πρόβλεψη της δυνατότητας των αιτούντων συναινετικό διαζύγιο ενώπιον συμβολαιογράφου να κάνουν χρήση των διατάξεων για την παροχή νομικής βοήθειαςδιευρύνει την ύλη της νομικής βοήθειας στις αστικές υποθέσεις, που ως γνωστόν είχε μειωμένη ύλη και ήταν λιγότερο ελκυστικός σε σχέση με εκείνον του ποινικού δικαίου.

Βεβαίως, η νομοθετική παρέμβαση που έγινε δεν λύνει ριζικά τα πολλά και ζέοντα ζητήματα της νομικής βοήθειας. Ο θεσμός μέχρι σήμερα προσέφερε πολλά και στην Δικαιοσύνη και στο δικηγορικό σώμα. Χρειάζονται, όμως, ριζικές τομές. Έχουμε ανάγκη ριζικών αλλαγώνστη νομική βοήθεια. Οι βασικές αλλαγές πρέπει, νομίζω, να αφορούν στα εξής:

• Πλήρη ηλεκτρονικοποίηση της διαδικασίας.
• Δραστική μείωση τουχρόνου εκκαθάρισης των δικηγορικών αμοιβών
• Επέκταση του υποκειμενικού πεδίου εφαρμογής και σε άλλες διαδικασίες
• Αύξηση δικηγορικών αμοιβών στις αστικές και διοικητικές υποθέσεις και καταβολή δαπανών για τις ανάγκες του έργου του δικηγόρου, όπως λ.χ. για την μετακίνησή του, τις φωτοτυπίες κλπ., ώστε να δίδονται κίνητρα στους δικηγόρους να αναλαμβάνουν και αυτής της δικαιοδοσίας υποθέσεις.

 B. ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

 Το δεύτερο βασικό θέμα, είναι η ενίσχυση της οικονομικής, διοικητικής και διαχειριστικήςαυτοτέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων.Αποσαφηνίζεται ότι οι Δικηγορικοί Σύλλογοι  δεν ανήκουν στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, ούτε εμπίπτουν στους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης. Για κάθε θέμα που αφορά στη διοικητική και οικονομική λειτουργία τους, ιδίως στη διαχείριση και αξιοποίηση της περιουσίας τους, στην εποπτεία και στον έλεγχο των οικονομικών και διαχειριστικών τους πράξεων, στην κατάρτιση συμβάσεων και στην ανάληψη υποχρεώσεων, στην πρόσληψη προσωπικού με έγγραφες συμβάσεις και στο καθεστώς του προσωπικού τους, καθώς και σε κάθε ζήτημα που διέπει τις σχετικές έννομες σχέσεις, εφαρμόζονται αποκλειστικά οι διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων, καθώς και του οργανισμού και του κανονισμού λειτουργίας τους.

Πρόκειται για ζήτημα το οποίο έχει ταλανίσει τους Δικηγορικούς Συλλόγους και έχει απασχολήσειπολλές Ολομέλειες, όχι μόνο σε αυτήν, αλλά και στην προηγούμενη θητεία. Οι παράμετροι του ζητήματος είναι γνωστές. Οι Δικηγορικοί Σύλλογοι είναι μεν, τυπικά, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, συγχρόνως όμως, είναι σωματειακής μορφής και λειτουργίας και, επομένως, σε αυτούς εφαρμόζονται οι διατάξεις του ιδιωτικού δικαίου σε ό,τι αφορά τα θέματα εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας, και συμβάσεωνμε το προσωπικό τους, και με τρίτους. Η τροποποίηση του άρθρου 89ΚωδΔικ, με το ψηφισθέν νομοσχέδιο, στην κατεύθυνση που προανέφερα, επιλύει έτσι οριστικά ένα μείζον πρόβλημα, το οποίο έχειαντιμετωπιστεί λυσιτελώς από τα Δικαστήρια, αλλά πλέον αντιμετωπίζεται και νομοθετικά,στην ορθή κατεύθυνση που υποδεικνύει η νομολογία. Με απλά λόγια, ο νομοθέτης -σε συμμόρφωση προς τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου-επιβεβαιώνειπως ό,τι έχει να κάνει με την ιδιωτική διαχείριση της περιουσίας είναι θέμα των ίδιων των Δικηγορικών Συλλόγων και μόνον.

Μένει βεβαίως ανοιχτό το θέμα του πόθεν έσχες. Η διάταξη ερμηνευτικά συμβάλλει στην ορθή καθ’ ημάς λύση. Παρά ταύτα, θεωρώ ότι πρέπει να υπάρξει και ρητή εξαίρεση, τόσο αναδρομικά, όσο και για το μέλλον, ώστε να μην επαφιέμεθα στην εκάστοτε ερμηνεία της Γ’ Μονάδας Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης της ΑρχήςKαταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, που είναι επιφορτισμένη με τη σχετική αρμοδιότητα.

Γ. ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Τρίτο κομβικό ζήτημα, που συναρτάται με την latosensu αυτοτέλεια των Συλλόγων, είναι η αυτεπάγγελτη κίνηση της πειθαρχικής διαδικασίας. Η αυτορρύθμιση και ο αυτοέλεγχος του δικηγορικού σώματος, επιτυγχάνεται, ως γνωστόν, πρωτίστως μέσω της -ελεγχόμενης από όργανα του σώματος- πειθαρχικής διαδικασίας. Η αδυναμία αυτεπάγγελτης κίνησης της διαδικασίας, αποτελούσε μέχρι πρότινος σημαντικό νομοθετικό κενό, που άφηνε το σώμα έκθετο, στην κοινωνική αποδοκιμασία, και συχνά κατακραυγή, π.χ. σε περιπτώσεις αθέμιτης διαφήμισης, συμμετοχής σε τηλεδίκες,άγρας πελατείας κλπ. Με τη νέα διάταξη προβλέπεται, πλέον, η δυνατότητααυτεπάγγελτης κίνησης της πειθαρχικής διαδικασίας, με την παραγγελία  προκαταρκτικής πειθαρχικής εξέτασης, από τον Πρόεδρο του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου (και όχι από τον Πρόεδρο του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου), ευθύς ως λάβει ιδία γνώση, με οποιονδήποτε τρόπο, πειθαρχικά επιλήψιμων πράξεων δικηγόρου ή δικηγορικής εταιρείας. Έτσι ο αυτοέλεγχος του σώματος και η απομόνωση συμπεριφορών, που απάδουν στο κύρος του δικηγορικού λειτουργήματος, καθίσταται ευχερέστερος.

Δ. ΠΟΡΟΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ PORTAL

Έρχομαι τέλοςσε ένα θέμα που μας ταλαιπώρησε πάρα πολύ, και του οποίου η διαχείριση από ορισμένους εξ ημών δεν συνέβαλε ούτε στην ενότητα του σώματος, ούτε στην προς τα έξω εικόνα μας. Αναφέρομαι βεβαίως στο θέμα εξασφάλισης της βιωσιμότηταςκαι ανάπτυξης του portalμέσω της καθιέρωσης σταθερού πόρου στα γραμμάτια προείσπραξης.

Ξεκινώ από το προφανές:  Χωρίς το portal της Ολομέλειας δεν υπάρχει ηλεκτρονική δικαιοσύνη. Και η ηλεκτρονική δικαιοσύνη δενείναι μόνο ρητορικό σχήμα. Είναι το μέλλον της δικηγορίας. Έχει δε, σαφές, θετικό και μετρήσιμο οικονομικό και θεσμικό αποτύπωμα, για όλους τους δικηγόρουςαλλά κυρίως για την απονομή της Δικαιοσύνης, αυτής καθ’ εαυτήν.

Στο ζήτημα αυτό συγκρούονται δύο κόσμοι:ο κόσμος του χτες και ο κόσμος του αύριο.Απ’ τη μια, όσοι θέλουν την εξέλιξη και την πρόοδο και απ’ την άλλη, η οπισθέλκουσα δύναμη που θέλει τη δικηγορία προσκολλημένη στο παρελθόν.

Με τον λαϊκισμό είχαμε και έχουμε μέτωπο. Όχι από ιδεολογική εμμονή, αλλά επειδή δεν υπηρετεί μακροπρόθεσμα κανέναν. Ούτε τους μαχόμενους δικηγόρους που εκπροσωπούμε, ούτε τα συλλογικά, θεσμικά μας όργανα.

Οι σειρήνεςτουκινήματος «δεν πληρώνω», που ανδρώθηκε στη διαδρομή αρκετών εξ ημώνγια το Μεσολόγγι και δη στα διόδια της Εθνικής οδού Κορίνθου – Πατρών, επιχειρούν να παρασύρουν κάποιους στο γοητευτικό και σαγηνευτικό τους άκουσμα.

Οι λογικές του «λαθρεπιβάτη» δεν προσφέρουν ούτε βραχυπρόθεσμο, ούτε μακροπρόθεσμο όφελος. Υπονομεύουν τα κοινά μας θεμέλια και το κοινό μας μέλλον.  Δεν θα τις ακολουθήσουμε.

Όσους επιθυμούν στο δρόμο για το Μεσολόγγι να διαβαίνουν το πορθμείο Ρίο – Αντίρριο με το καραβάκι γιατί είναι λιγότερο κοστοβόρο, θα τους αφήσουμε να το κάνουν. Εμείς επιμένουμε και επιλέγουμε να περνάμε ταχύτερα απέναντι από τη Γέφυρα, που συμβολικά φέρει το όνομα«Χαρίλαος Τρικούπης». Ενός καταγόμενου από τον τόπο τούτο πολιτικού, που με την πορεία και το παράδειγμά του, άνοιξε το δρόμο των μεταρρυθμίσεων και της προόδου για την πατρίδα και άφησε ιστορία.Καιεμείς συντασσόμαστε με το μέλλον και την πρόοδο. Σ’ αυτό είμαστε ανυποχώρητοι.

Από την αρχή αυτής της θητείας δεσμεύθηκα ότι θα εργαστώ για την ενότητα του σώματος. Γι’ αυτό επιδιώκω να συνεδριάζουμε τακτικά και να απολαύουν όλοι πλήρους δυνατότητας διατύπωσης απόψεων και θέσεων, ώστε να συναποφασίζουμε και να διαμορφώνουμε την κοινή θέση του σώματος δημοκρατικά. Είμαι της άποψης ότι τα συλλογικά μας όργανα πρέπει να αποτελούν πεδίο ουσιαστικού διαλόγου εκεί πρέπει να εκφράζονται όλες οι απόψεις και να διαμορφώνονται οι θέσεις μας. Δεν μπορώ να αντιληφθώ από τη μία πλευρά τη σιωπή και την επίνευση ορισμένων εντός των οργάνων και από την άλλη τη διατύπωση και μάλιστα καθ’ υπερβολή αντίθετων απόψεων εκτός αυτών οι οποίες ενίοτε υπερβαίνουν το όριο της αστικής κοσμιότητας και μερικές μάλιστα εξ αυτών, και της ποινικής νομιμότητας. Τέτοιες συμπεριφορές δεν ποιούν τιμή στο δικηγορικό σώμα και στους εκπροσώπους του.

Αν ο ιστορικός του μέλλοντος επανεξετάσει τα έργα και τις ημέρες της θητείας αυτής, θα διαπορήσει με τη στάση μερικών, που όταν κάποιοι έδειχναν το φεγγάρι, εκείνοι κοιτούσαν το δάχτυλο. Είμαι βέβαιος ότι το σώμα θα τους απομονώσει.

Τα προβλήματα είναι ζέοντα και απαιτούν διάλογο και προτάσεις, θεμελιωμένες  σε επιχειρήματα. Με κοινό παρονομαστή τη σύγκλιση, την εξεύρεση κοινών τόπων. Και αυτό αφορά πρωτίστως τη συμμετοχή μας στα συλλογικά όργανα, τη Συντονιστική και την Ολομέλεια. Γιατί αλίμονο αν κάποιοι ξεκινούν εκ προοιμίου με πρόθεση απόκλισης. Τότε δεν έχουμε κανένα λόγο να μιλάμε για ενότητα.

Δεν εννοώ ότι δεν πρέπει να υπάρχουν διαφωνίες. Δεν μπορεί  πάντα να υπάρχει συμφωνία. Αλλά και η διατύπωση της άλλης άποψης προϋποθέτει την ύπαρξη επιχειρήματος και καλόπιστου διαλόγου. Δεν μπορεί κάποιοι να διαφωνούν απλώς για εγγράφουν προσημείωση ενός διαφορετικού λόγου, για μελλοντική εσωτερική κατανάλωση στο ΔΣ ή τη ΓΣ του Συλλόγου τους. Ούτε μπορούν να περιφέρουν επιλεκτικά τα κείμενα της Συντονιστικής και της Ολομέλειας εν είδει πλανόδιου πωλητή ειδήσεων και αγοραστή προτιμήσεων (επί το αγγλιστί like), στην εμποροπανήγυρη του διαδικτύου.

Αν αντί δημιουργικής συνεισφοράς, συνομιλούμε διαφωνώντας, ενόψει μιας προσωπικής, πολιτικής ή άλλης ατζέντας, θα χάσουμε όλοι. Όταν κάποιοι συμπεριφέρονται αμετροεπώς, το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να δίδουν προς τα έξω εικόνα απερίσκεπτης θλιβερότητας. Και τότε δεν θα μας καταβάλουν τα προβλήματα , θα καταβληθούμε απ’ την ίδια μας την προβληματική μας συμπεριφορά. Ας αποτελέσει το ζήτημα αυτό αφορμή συλλογικού αυτοαναστοχασμού, από τον οποίον ουδείς μπορεί να εξαιρεθεί προφανώς, ούτε εγώ.

Είναι, λοιπόν, χρέος καθενός από εμάς, πέρα από μεμψιμοιρίες και χωρίς κοντόφθαλμη θεώρηση, να συμβάλλει κατά το μέτρο των δυνάμεων του, ώστε  να κάνουμε όλοι μαζί, τολμηρά βήματα μπροστά. Ώστε η ηλεκτρονική δικαιοσύνη να γίνει πραγματικότητα από σήμερα κιόλας και να μπουν στέρεες βάσεις για τις επόμενες γενιές συναδέλφων.

Διότι γνώμονας δράσης ήταν και είναι για μένα, όχι μόνο τι θα κάνουμε για τους συναδέλφους μας σήμερα, αλλά και τι θα παραδώσουμε στις επόμενες γενιές. Η ηλεκτρονική δικαιοσύνη έχει κεντρική θέση στον στόχο αυτόν. Έχουμε χρέος να αναβαθμίσουμε το κύρος του δικηγόρου, συλλειτουργού της δικαιοσύνης, να παραδώσουμε μια δικηγορία,  όπου ο συνάδελφος θα αφιερώνεται στην ουσία του λειτουργήματός του, χωρίς γραφειοκρατικά βάρη και αδικαιολόγητα κόστη. Ένα δικαστικό σύστημα αποτελεσματικό που θα διευκολύνει τους συλλειτουργούς του, και θα λειτουργεί επ’ ωφελεία του πολίτη.Όλα αυτά, χωρίς σύγχρονα πληροφοριακά συστήματα,πολυλειτουργικά και διαλειτουργούντα, δεν μπορούμε να ταπετύχουμε.

Η επίτευξη των στόχων μας πρέπει να στηρίζεται στην συλλογική προσπάθεια και στην μακρά παράδοση  της δικηγορικής αλληλεγγύης. Είναι η μείζων ιστορική παρακαταθήκη που οφείλουμε να διαφυλάξουμε, πρωτίστως μέσα στα συλλογικά μας όργανα και έπειτα στο σύνολο του σώματος. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας,  τους συναδέλφους μας και το μέλλον της Δικηγορίας και της Δικαιοσύνης.”